Sommige mensen komen heel bewust naar het hofje Rusthof. Anderen stuiten erop tijdens een wandeling. Maar ze ervaren bijna allemaal hetzelfde: hier valt de drukte van de stad even weg.
Dat merkt ook Mirjam van der Star, sinds juli 2025 beheerster van de Rusthof. “Veel mensen ervaren het als een oase van rust, vertelt ze. ‘Ik heb dat zelf ook nog steeds, dat je hier binnenkomt en denkt: oké, wauw.’
Mirjam komt oorspronkelijk uit Monster, maar haar hart ligt al heel lang in Den Haag. ‘Ik heb op verschillende plekken gewoond, maar mijn voorliefde is echt voor Den Haag’, zegt ze. ‘Ik ben heel blij dat ik weer terug ben.’
Die terugkeer verliep anders dan ze verwachtte. Mirjam wilde graag in het hofje wonen, maar haar situatie paste helaas niet bij de voorwaarden. Tot er een vacature vrijkwam voor beheerster: ‘Het was heel bijzonder. Er kwam een baan vrij die ik heel leuk vond. En daar hoorde ook een huis bij.’
Tussen bewoners en bestuur
Wat Mirjam het leukste vindt aan haar werk? ‘Ik hou heel erg van regelen, zorgen dat het goed gaat. En ik vind het contact met mensen heel erg leuk’, zegt ze lachend. Ook haar rol als schakel tussen bewoners en bestuur spreekt haar aan. Mirjam ervaart de sfeer in de Rusthof als warm en behulpzaam. ‘Als er iets is, dan stuur je elkaar een berichtje en dan is er altijd wel iemand die het regelt’, vertelt ze.
Als Mirjam woorden moet geven aan de Rusthof, hoeft ze niet lang na te denken. ‘Rust, sereen, vredig. Maar ook warm, zonnig en saamhorig. Het is echt anders dan een gewone straat.’ Vooral de mensen maken haar trots: ‘Ik ben trots op de bewoners en op het bestuur. Maar ook dat het nog steeds voortleeft.’
Wat maakt dit hofje zo typisch Haags? ‘Het bestuur en de bewoners zijn bijna allemaal mensen van hier. Maar ook de locatie. Als ik vertel waar ik woon, zeg ik: ‘Ik woon naast de koning. Om de hoek zit zijn werkpaleis.’ Het zijn toch wel prominente plekken: Raad van State, het Lange Voorhout, het Binnenhof, de Kloosterkerk. Dat is heel Oud-Haags allemaal.’
Voor Mirjam zit de kracht van de Rusthof niet alleen in de locatie, maar ook in de geschiedenis. De Rusthof werd in 1841 gesticht door Elisabeth Groen van Prinsterer- van der Hoop (1807 – 1879). Elisabeth – of Betsy zoals zij werd genoemd – was de echtgenote van Guillaume Groen van Prinsterer, politicus, jurist en historicus. Samen stichten zij de de Rusthof op om oudere, alleenstaande en minderbedeelde vrouwen een woonplek te bieden. ‘Ik vind het heel leuk hoe het begonnen is. Hoe Betsy door het hek keek, een vervallen boomgaard zag en hoe het toen is gestart.’ Volgens Mirjam zit de magie ook in de manier waarop je de plek beleeft. ‘Wat me opvalt is dat veel bezoekers snel in- en uitgaan. Misschien laten niet alle mensen de sfeer echt op zich inwerken. Als je mij vraagt wat mensen missen, dan is het toch wel de sfeer. Juist door even stil te staan, ervaar je pas echt hoe bijzonder de Rusthof is.’